Menu EN

S360MAG

22 March

Tarımda yüksek teknoloji

İkinci Dünya Savaşı’ndan beri yeni teknoloji kullanımına açık olan Avrupa tarım sektörü bu durumun karşılığını, dört çiftçi kuşağının bir önceki kuşaktan daha çok verim almasıyla gördü. Fakat gün geçtikçe düşen tarım ürünleri fiyatları, yüksek üretim miktarlarına sahip olan çiftçilerin artık tarımla geçinemeyecekleri bir dünya yaratıyor. Bu soruna çözüm olabilecek bazı uygulamalar dijitalleşmeden destek alıyor.

Dijital teknoloji
Tarımda besi hayvanı veya mahsul ihtiyaçlarının “doğru zamanda doğru miktarda” ölçülmesini sağlayan dijital yaklaşım “hassas tarım” olarak adlandırılıyor. Özellikle mahsul için değerli bir yöntem olduğu kanıtlanan yönteme GPS yönlendirmesi, makine kontrol arayüzleri ve gömülü veri işleme teknolojilerinin geliştirilmesiyle ulaşıldı. “Hassas tarım” yaklaşımı atık ve verimsizlikleri azaltmada da etkili bir yol olsa da böcek ilacı kullanımına bir çözüm getirmiyor. Yeni yollar araştırmak yerine halihazırdaki uygulamaları geliştirmeye yönelik olan yaklaşım, çiftçilerin böcek ilacına bağlı kalmalarına ve sürdürülebilir tarımın da ilerleyemeyecek noktada takılmasına yol açıyor. Bu sebeple, tarımda verimliliği artırabilecek olan dijital teknoloji, sürdürülebilirlik anlamında pozitif bir etki yaratamayıp, teknoloji bağımlılığında artış ve istihdam oranlarının azalması gibi riskleri beraberinde getirebilir.

Farklı bir dijital tarım
Dijital teknoloji, toplumun ve çiftçilerin ihtiyaçları çerçevesinde oluşturulacak ve tarım faaliyetlerini geliştirmeye, regülasyon değişikliklerine ve pazara ilham olacak bir iş birliğine önayak olacak şekilde de kullanılabilir. Ulusal ve uluslararası düzeyde sağlanacak iş birlikleri, dijital teknoloji sayesinde toplumun ve çiftçilerin tarım konusunda söz hakkına sahip olmasını sağlayabilir. Arz ve talebi orta yolda buluşturan dijital tarım ile hem üretici hem de tüketicilerin isteklerini karşılayabilecek bir sistem tasarlanması planlanıyor. Çiftçilerin dijital teknolojiye dahil oluşu ile ekipman paylaşımı, arazi kullanımı, tedarik ve üretim kanallarında alternatiflerin araştırılması konularında dayanışma mümkün olabiliyor. Ortak çalışmaya dayalı dijital teknolojiler ile günümüz pazarının finanse etmediği sosyal ve çevresel sürdürülebilirlik elde edilebilir.

Teknoloji ne için kullanılmalı?
Performansı ölçmek için kullanılan araçlar ve süreç yönetimi değiştirilmediği sürece günümüzdeki sistem değişmeyeceğe benziyor ve toplumun tarımın işlevi konusunda daha net olması bekleniyor. Tarımla amaçlananların bir kısmının pazar değeri yokken (su ve hava gibi doğal kaynakların sürdürülmesi), bir kısmı sosyal değerden uzak (karbon depolanması) ve bazıları da çiftçi emeğinin karşılığını vermiyor. Örneğin; lavanta tarlalarının turizm sektörü ve bal üretimi sektörlerine açılmasıyla sağladığı kazanç çiftçilerin lavantayı kozmetik sektörüne satarak elde ettiği geliri aşsa da, çiftçiler bu sektörlere verdikleri katkıdan ek gelir bulamıyorlar. Tarımın gıda, lif ve yakıt üretiminin ötesinde önem kazandığının anlaşılması ve hayvan sağlığında olduğu gibi kapsamlı bir kaynak ve alan yönetimine dahil edilmesi gerektiği belirtiliyor.

Süreçleri takip etmek önemli
Tarımda yürütülen dinamik süreçler mevsimlere ve alanlara göre değişkenlik gösterirken hayvanların ve bitkilerin çevreyle etkileşimine göre belirleniyor. Tarım sistemlerini değiştirebilmek ve takip edebilmek için dijital teknoloji, materyal ve enerji akışını değerlendirmekte kullanılabiliyor. Sensör teknolojilerinin ilerletilmesinin hayvan ve bitki sağlığı yönetiminde dönüştürücü bir güç olması bekleniyor. Birden fazla değişkeni ölçmek için birden fazla sensör kullanımı, böcek ilaçlarının insan sağlığına ve tarım alanlarına etkisini ölçmek de dahil olmak üzere oluşturacağı uygulamalarla tarım anlayışını değiştirebilir. Dijital teknolojilerden destek alan tarımda, böcek ilacı kullanılmayan yöntemlere önem verilmesi gerektiği belirtiliyor. Tarımdaki performansı ölçmek için sadece yüksek üretim odaklı ekonomik kriterlere odaklanmak, sürdürülebilirliğin tümünü yansıtmıyor. Bunun yerine sürdürülebilir tarım için dijital teknolojiler ile bütünsel bir tarım yaklaşımına geçiş sağlanması bekleniyor. Çiftçileri sürdürülebilir olmayan bitki ilacına bağlı tutmaktansa alternatif yolların araştırılmasıyla uygulanabilir sistemlerin performans ölçümlemeleri yapılabilir. Avrupa Birliği Tarım Politikasının ve diğer global anlaşmaların oluşturulduğu günümüzde, çevresel sürdürülebilirliği ve hem üreticiler hem de tüketiciler için toplumsal adaleti sağlamak adına performansın, daha fazla üretim adına ihmal edilmemesi gerekiyor.

PAYLAŞ: